Eén dag, twee werelden

Voormiddag in Khayelitsha - Morning in Khayelitsha

Namiddag in Clifton - Afternoon in Clifton

Cape Town has always been a segregated city. Its spatial configuration reflects the inequalities of the past. Most of the black immigrants from the Eastern Cape end up in the townships in the east of the city. They survive from day to day, in a 11 m² government house or a metal and plastic shack. Most of the whites still live in the north and the west of the city. They survive from one month to the other in a brick house with 3 bedrooms, 2 bathrooms and a wendy house for the maids and gardeners. A 500 meter buffer zone, a wall or a train track seperates the two worls. Nowhere in the world, the gap between rich and poor is as narrow as it is in South Africa.

Kaapstad is altijd al een gesegregeerde stad geweest. Vijftien jaar ANC hebben daar weinig of niets aan kunnen veranderen. De meeste zwarte immigranten uit de Oost-Kaap stranden nog steeds in de townships in het oosten van de stad. Overleven doen ze van dag op dag, in een sociale woning van elf vierkante meter of een shack van metalen platen en wat plastic. De meeste blanken leven nog steeds in het noorden en het westen van de stad. Overleven doen ze van maand op maand, in een bakstenen huis met drie slaapkamers, twee badkamers en een tuinhuisje voor de zwarte bedienden. Een bufferstrook van 500m, een hek of een treinspoor scheidt de twee werelden. Nergens is de kloof tussen rijk en arm zo klein als in Zuid-Afrika.