Het begint stilaan een klassiek patroon te worden. Doorheen de week is het weer uitstekend, maar in het weekend is het geen weer om een hond door te jagen. Gelukkig is het in de Westkaap steeds mogelijk om een bergketen over te steken, op zoek naar de zon en het simpele geluk dat een mensenleven tekent.
Vorig weekend besloten we om die redenen de Cederbergen in te trekken. En effectief, eens we een uur uit Kaapstad waren, brak de zon schuchter door de dichtgepakte wolken. In combinatie met de veldbloemen en de bloesemende perelaars leverde dat fraaie beelden op.
Rijden in de Cederbergen was een, euh, natte droom voor Triin. Onze rode Toyota Corolla hadden we ingeruild voor een grijze. Deze testte ze uitgebreid op het net van gravelwegen dat zich van de ene vallei naar de andere slingert.
Ook de fysisch geograaf in mij kon nog eens zijn hart ophalen. Het bulkte er namelijk van de vreemde rotsformaties in een dor cuestalandschap. Hier en daar kon zelfs een verloren gelopen syncline of anticlyne geobserveerd worden!
Overnachten deden we in een bed and breakfast in Citrusdal, een stadje dat zijn naam niet gestolen heeft als Mekka van de Zuid-Afrikaanse citrusvruchtenproductie. De eigenares verwees ons naar het beste restaurant in de verre omtrek. Mensen zouden speciaal van ik weet niet waar allemaal komen om daar te kunnen dineren. Ondanks de locatie in de kantine van de rugbyclub, was het overdadige eten inderdaad best ok. Of Patrick's Place het zelfgekozen predikaat "the culinary capital of the Cederberg" verdient, is echter een ander paar mouwen.
Vorig weekend besloten we om die redenen de Cederbergen in te trekken. En effectief, eens we een uur uit Kaapstad waren, brak de zon schuchter door de dichtgepakte wolken. In combinatie met de veldbloemen en de bloesemende perelaars leverde dat fraaie beelden op. 
Rijden in de Cederbergen was een, euh, natte droom voor Triin. Onze rode Toyota Corolla hadden we ingeruild voor een grijze. Deze testte ze uitgebreid op het net van gravelwegen dat zich van de ene vallei naar de andere slingert.
Ook de fysisch geograaf in mij kon nog eens zijn hart ophalen. Het bulkte er namelijk van de vreemde rotsformaties in een dor cuestalandschap. Hier en daar kon zelfs een verloren gelopen syncline of anticlyne geobserveerd worden!
Overnachten deden we in een bed and breakfast in Citrusdal, een stadje dat zijn naam niet gestolen heeft als Mekka van de Zuid-Afrikaanse citrusvruchtenproductie. De eigenares verwees ons naar het beste restaurant in de verre omtrek. Mensen zouden speciaal van ik weet niet waar allemaal komen om daar te kunnen dineren. Ondanks de locatie in de kantine van de rugbyclub, was het overdadige eten inderdaad best ok. Of Patrick's Place het zelfgekozen predikaat "the culinary capital of the Cederberg" verdient, is echter een ander paar mouwen.
No comments:
Post a Comment